marianna22 | e-blogi.pl
Blog marianna22
Altruizm. 2019-03-31

Altruizm 
_________________________ 
Altruizm 
Pod fasadą złudzeń, 
Dobro swoje przedstawia nad cudze, 
Z egoistycznych pobudek, 
Karmi fałszywe pozory, 
Orężem przeciwko prawości, 
Staje się w rękach 
Katów… 
  
(Inspiracja „Miłosierdzie” S.Crane) 
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Pamięć chwili. 2019-03-29

Skąd zebrać najszczersze 
pocałunki 
by jak motyle barwne 
sfrunęły na usta 
delikatnie 
ledwie muśnięte powieki 
przymknąć na moment 
zanurzyć się w cieple chwili 
ogrzać w jej pięknie 
nim zniknie o niej pamięć 
ocalić od nietrwałości 
- zapisać w sercu 
nieścieralnym atramentem 
  
  
Autor: Marianna/ Poezja M.
zdj. Pixabay




Dalszego ciągu nie będzie. 2019-03-28

na poduszce odciśnięty ślad twojej głowy 
coraz bardziej niewidoczny 
ulotny 

chłód poranka 
wdziera się pod skórę 

rozdzielił nas sen 
tylko w nim jeszcze cię spotykam 
na starych fotografiach 

wciąż gładzę twoją twarz 
znajomą a jakby coraz bardziej obcą 
w pamięci zacierają się echa słów 

na poduszce ledwie wyczuwalny zapach 
przypomina o tym, że kiedyś tu byłeś 

dziś jesteś iluzją tamtych chwil 

ta miłość się skończyła 
jak książka z otwartym zakończeniem 
dalszego ciągu nie będzie 
  
  
  
Autor: Marianna /z szuflady/


Zdj. Pixabay  



  


Ze wszystkich dni. 2019-03-27

ze wszystkich dni wypełnionych pragnieniem
zbieram ledwie uchwytne echo
słów wypowiedzianych niemal szeptem
które jak pajęczyna oplatają myśli
nie chcą zniknąć
 
na sen wezmę jedną tabletkę twojego uśmiechu
niech płynie we krwi
nawet gdy noc zamienia się w poranek
a chłód dotyka suchych warg
ufam sile dawnego uczucia
 
chociaż wiem, że nigdy nie zobaczę
jak toniesz w moim spojrzeniu
i całujesz lepkie łzy chwil samotnych
a życie jak to życie
bez kropli twojego pocałunku
wymyka mi się z rąk nieuchwytnie
zamyka usta
 
gdy gasną przywołane na chwilę wspomnienia
nie chcę pamiętać ciepła silnej dłoni
która jak skała chroniła przed zranieniem
ani na wieczność składanych przysiąg
gdy obietnice rozeszły się po kościach dreszczem
i noc stała się sprzymierzeńcem
w walce o zranione serce
 
 

Autor: Marianna /z szuflady/ 
zdj. Pixabay




Wstaje nowy dzień. 2019-03-26

Płynie 
niebo rzeką błękitną 
nad koronami drzew 
poranek szeroko otwiera zaspane oczy 
w studnię głęboką 
spadają krople deszczu 
jak kamień w wodę 
giną 
pod powierzchnią 
wiatr kołysze źdźbłami traw 
płynie zielona rzeka  
nie wiadomo gdzie 
radośnie wschodzi słońce 
wstaje nowy dzień 
  
Autor: Marianna /Poezja M. 
zdj. Pixabay




Ekfraza. 2019-03-22

miękkie 
tony muzyki 
rytm poruszanych natchnieniem strun 
przenosi w świat wrażliwości 
w bieli zatrzymane 
wspomnienie 
zasuszony kwiat lilii 
pod powiekami wzruszenie 
zbiera ostatnie krople 
płonie pod palcami 
smyczek 
w melodii zapomnienia 
w takcie na dwa 
serca 
  
  
  
Autor: Marianna /Poezja M. 
Obraz: Anna Razumovskaya




Ekfraza do obrazu. 2019-03-21

bursztynowa kula 
zawieszona wyżej niż korony drzew 
pszeniczne kłosy 
  
wystarczy zadrzeć głowę 
a niebo pełne złotawych promieni 
rozleje światło 
  
w ciepłych barwach lata 
chropowatej korze wierzby 
szumie dojrzewającego zboża 
  
odnaleźć spokój 

  
Autor: Marianna /Poezja M.
Obraz: Mieczysław Czychowski




słów kamienie 2019-03-20

Spadły 
jak rozsypany sznur pereł 
łzy 
o barwie szkarłatu 
  
pod powiekami 
ciężkimi od zmartwień 
oswajam resztki 
snów 
  
nieprzyjazny świat 
najeżony zniechęceniem 
zapuszcza korzenie smutku 
głęboko 
  
zbyt długo 
nie widać słońca 
i życie jakby wyblakło 
bez nadziei 
  
oswajam ciszę 
jej oddech czując na plecach 
w milczeniu 
czekam na słów kamienie 
  
Autor: Marianna /z szuflady/ 
zdj. Pixabay




Oczekiwanie. 2019-03-19

Oczekiwanie 
Jest naszą porą 
Lubię sobie wyobrażać jak to będzie 
Kiedy już przyjdziesz 
W ramionach zamkniesz 
Sny zapełnisz słońcem i niebem 
  
Tkliwość zamknięta w pocałunkach 
Tylko dla mnie 
Wschody słońca – nasz Eden 
Tylko my i cisza 
  
Szczęście znaczy tak niewiele 
Wystarczy patrzeć w twoje oczy 
I czuć bicie serca 
Niby nic a dla mnie wszystko 
  
  
  
Autor: Marianna /z szuflady/ 
zdj. Pixabay




wszystko się zmieni. 2019-03-17

świat  
szary od mgły 
mruży zmęczone oczy 
z wieczorną szarówką nadciąga 
samotność 
pielęgnowana jak rzadki kwiat 
rzadki kwiat 
obcy świat 
  
kiedyś kwiat obumrze 
tęsknota stanie się wspomnieniem 
ledwie rysą na codzienności 
spojrzenie rozświetli błogość
róża na wargach 
słońce we włosach 
  
niech tylko przyjdzie wiosna 
wszystko stanie się możliwe 
wszystko się zmieni... 
  
Autor: Marianna /z szuflady/ 
zdj. Pixabay




Nim zniknie. 2019-03-15

zbyt długo szukałam 
świtu w twoich oczach 
blasku, który rozjaśniłby szarość we mnie 
upaść tak łatwo 
łatwiej niż wznieść się na chropowatych skrzydłach 
nadziei 
czerń atramentu ledwie muśniętych powiek 
i cisza oddechu – są tak znajome 
gdy więdną róże zapomnienia 
i milczą usta otwarte do krzyku 
stań się jak skała 
osłoń przed samą sobą 
nim jasność 
we mnie zniknie… 
  
Autor: Marianna /z szuflady/ 
zdj. Pixabay




Moc wyobraźni. 2019-03-14

a gdyby przytulić 
wszystkie gwiazdy nieba 
i w ramionach zamknąć Wszechświat 
w noc ciemną iść śladem Syriusza 
  
wystarczy przymknąć powieki 
i wszystko staje się 
możliwe 
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Zaświeci słońce. 2019-03-12

znów 
nadchodzi świt 
czekam na niego z nadzieją 
noce dłużą się w nieskończoność 
księżyc wisi rogiem do ziemi 
sen - bezsen 

do świtu daleko 
każda minuta jak wieczność 
po cichu nadchodzi ranek 
i znowu zastał w oknie światło 
zbyt długo płakałaś w nocy - mówi 

nim wstanie dzień 
wyschną łzy 
znów zaświeci słońce 
  
Autor: Marianna / z szuflady/ 
zdj. pixabay




Jesteś. 2019-03-11

JESTEŚ 
  
w każdej myśli 
tchnieniem wiatru 
  
słowami jak balsam 
okrywasz 
każdy skrawek 
skóry 
  
niech zaświeci płomienne słońce
  
rozświetli miłością 
gorące wargi 
  
wzejdź tkliwie
i rozbłyśnij srebrnym światłem
w oczach
  
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Moje miniatury. 2019-03-09

*** 
płomień 
pali się jasnym blaskiem 
w twoim spojrzeniu 
nigdy 
nie gaśnie 
M i ł o ś ć 
  
- z cyklu Moje miniatury 
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Jak atrament. 2019-03-07

stań się słońcem 
płomienną kulą 
na niebie codzienności 
podążaj w ślad za mną 
  
czasem pojaw się 
na moment - ledwie oddech 
nim znikniesz  
jak gwiazda srebrno
zaświeć się 
  
nim pamięć  
zamknie piękno 
tej jednej chwili 
a noc  
stanie się ciemna jak atrament 
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Tysiącem iskier. 2019-03-05

po drugiej stronie 
lustra 
kryję twarz w cieniu 
wspomnień 
  
purpurą płoną zachody słońca 
  
słono przez twarz płyną 
niespełnione nadzieje 
  
tak trudno o oddech 
gdy świt niesie rozczarowanie 
przenika chłód 
  
pod powierzchnią słów 
tylko cisza 
bliska jak nigdy 
  
wystarczy przymknąć powieki 
a wszechświat zawiruje 
i rozbłyśnie tysiącem 
iskier 
  
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




Więcej czułości. 2019-03-02

** 
Płonie 
moja miłość 
jak zachód słońca 
maluje czerwienią twoją codzienność 
płomiennym ustom 
nie dając spokoju 
w oczy zagląda głodne i nienasycone 
pragnąc więcej czułości 
więcej czułości… 
  
  
Autor: Marianna, zdj. pixabay




e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]