marianna22 | e-blogi.pl
Blog marianna22
Z szuflady. 2018-06-28

**
bo życie uczy
że świat nie jest całkiem dobry
a człowiek w gruncie serca nie całkiem zły
przemilczane prawdy
ukryte pod pozorami
nic nie są warte



czy kiedy świat
stanie nad przepascią
będziesz ze mną ramię w ramię
uczył się ...latać?


Autor: Marianna/z szuflady/
zdj.internet/galeria google




Poezja z szuflady. 2018-06-27

**
przytul mnie do siebie
nocy czerwcowa
schowaj pod powiekami
niepokój o jutro



ukołysz
w ramionach rozpiętych
niecierpliwością
napełnij koniuszki palców


życiodajną siłą
uczyń mnie naczyniem
które można wypełnić
miłością po brzegi


nie karz
za pragnienia nieosiągalne
zawieszone nade mną 
wyżej niż ksieżyc


nie wiem czemu 
ptaki w ciemnych skrzydłach
ukrywają tęsknotę


ale wiem 
jak potrafi serce zadawać ból
który bólem istnienia się staje
a noc sprzymierzeńcem


ma takie same smutne oczy
jak ja


Autor: Marianna/Poezja M.
zdj. internet/galeria google




Poezja M. 2018-06-26

**
mówiłam dłoniom czekajcie 
noc jeszcze taka młoda
przyjdzie miłość
w palcach zamieszka
pożądanie



mówiłam ustom drżyjcie
w oczekiwaniu
pąsowych płatków róż


godziny dłużą się w nieskończoność
tańczą cienie na ścianach 
zamiera uśmiech
mruży oczy wieczór


rzucone na skały fale
okrywają spienioną bryzą
złudną nadzieję
za horyzontem tylko cisza


w ciemność przyoblekła
przymknięte powieki
szkoda straconego czasu


na łzy
na smutek 
na mrok
na koniec świata


Autor: Marianna/Poezja M.
zdj. pixabay





Recenzja książki. 2018-06-25

Przemytnik słów, Natalio Grueso, literatura współczesna, wyd. Muza 2018, str. 288.


"Być może na tym polega największy problem naszych czasów: wszyscy uważają, że mają prawo sądzić wszystko i wszystkich, wyrażać opinie, nie znając choćby najmniejszej części danych, jak pełen pychy marynarz, który lekceważy górę lodową, bo nie wie, co kryje się pod wodą."


Keiko to urokliwa Japonka, która spędza każdą noc z innym mężczyzną. Wystarczy, że zdoła on poruszyć ją za sprawą własnego wiersza bądź opowieści. Słowa zapalają w niej ogień namiętności i pasji. I tak każdego wieczora Keiko tworzy swój prywatny teatr poezji i rozkoszy. Bruno Labastide to podstarzały i samotny Francuz , który żył z oszukiwania kobiet. Po latach luksusu, hedonizmu i naciągania osiada w Wenecji i tam, w mieście melancholii i dekadencji spotyka fascynującą Japonkę. Bruno, niezwykły bajarz i oszust o urzekającym, rozbrajającym kobiety uśmiechu, nie jest w stanie uzyskać wstępu do jej raju, ponieważ, ku własnemu zaskoczeniu, gdy zbliża się do japońskiej piękności, kończą mu się pomysły na przejmujące opowieści. Mężczyzna spędza całe dnie na poszukiwaniu doskonałej historii.


W książce Natalio Grueso prócz Kaiko i Bruna występują bohaterowie, którzy na długo zawładną myślami czytelników. Jest tam m. in. komentator sportowy Ricardo Kublait, który relacjonuje mecze zgodnie ze swoimi marzeniami a nie rzeczywistością i niszczy karierę, Horacio Ricotta, który przepisuje książki na receptę, podobnie jak lekarz lekarstwa, ale utrzymuje się z pracy konsjerża w biurowcu.


"Każdego wieczoru, kiedy słońce chowało się na zachodzie, młoda Japonka o nieśmiałym uśmiechu i oczach koloru miodu siadała przy biurku i otwierała listy, które wrzucono jej do skrzynki. I co wieczór znajdowała tam, w kopertach wypełnionych historiami i wierszami, jakiś skarb, precyzyjne słowo, nieskrępowany liryzm, czystą namiętność. „Gdybym nie wierzył w ponowne spotkanie, śmierć nadeszłaby zaraz po naszym rozstaniu. Jakiż piękny wers napisał, pomyślała. Sądzę, że dziś zostanie moim wybrankiem”.
–fragment książki


Bardzo ciekawa, niezwykle intrygująca książka. Nie da się przejść obok niej obojętnie. Zgrabne połączenie kilku opowiadań w jedną historię. Daje do myślenia, skłania do refleksji. Wydaje mi się, że czytając ją za każdym kolejnym razem czytelnik może z niej wynieść coś nowego, czego nie udało mu się uchwycić za pierwszym razem. Do tego niewątpliwy plus jakim jest intrygujący tytuł i przyciągająca wzrok okładka. Styl pisania autora wyważony, prosty, ale książce daleko od przeciętności. Zapada w pamięć. Warto przeczytać. Polecam.


Moja ocena: 6/10




Recenzja książki. 2018-06-25

Kopia doskonała, Małgorzata Rogala, kryminał, Cykl: Celina Stefańska, tom 1, wyd. Czwarta Strona 2018, str. 352.


Dominika otrzymuje zlecenie wyjazdu do Lyonu w celu skopiowania jednego z obrazów. Po skończonej pracy obraz znika, a kopistka nie wraca do Polski. Gdy jej babcia otrzymuje zdjęcie wnuczki na tle słynnego lyońskiego muralu, jest przekonana, że to zakamuflowana wiadomość. Prosi o pomoc Celinę – początkującą prywatną detektyw.

Celina wie, że decydując się na pomoc,będzie zmuszona do walki ze swoimi fobiami i pokonania traumy, której doznała dwa lata wcześniej. Mimo to podąża śladami kopistki. Ciągle jednak ktoś jest o krok przed nią. Żeby tego było mało, śladem Celiny podąża pewien tajemniczy mężczyzna…


Jak zawsze Rogala mnie nie zawodzi. Świetna, wciągająca lektura. Czyta się jednym tchem. Nie wiem, co jest takiego w styu autorki, ale bardzo ją lubię czytać i zawsze mnie czymś zaskoczy. Tak było i tym razem. Czekam na więcej. Polecam.


Moja ocena: 6/10



Poezja z szuflady. 2018-06-21

**
ocalić
od zapomnienia
każdy dzień z 365 wspólnych dni



niech czas zatrzyma się 
jak piasek w zepsutej klepsydrze
niech cofnie wskazówki zegara
do ... pierwszej łzy


złudna nadzieja


że można było inaczej przeżyć
te kilkaset milionów straconych sekund


na to by żyć pełnią życia
by kochać całym sercem
by szczęściem rozświetlać twarz
by tańczyć pod gwiazdami do utraty tchu
by każdy dzień wypełniać uśmiechem


zatrzymaj moją dłoń
nie pozwól jej się wymknąć
nim noc otworzy oczy 
nim ostatnia łza


nie ma nas
nie ma
już dzień otwiera oczy
nie ma ciebie
nie ma mnie


nie ma 
nie ma
nie ma ...nas


 


Autor: Marianna /z szuflady/


zdj. internet/galeria google




Poezja M. 2018-06-11

**
przyszła ta wiosna
wybuchająca kwieciem
zielenią zalewająca przestrzeń
ode mnie do ciebie



wraz z nią przyszła miłość
długo wyczekiwana
krucha 
bardziej przejrzysta niż deszcz


chłodnymi kroplami 
wsiakając pod skórę 
w zagłębienie między uchem a szyją
wrażliwsze niż opuszki palców
na cierń róży


zagarnęła dla siebie nasze serca
drżące w gniazdach piskleta
- nie bój się, nie bój miłości
szepczą drzewa


idź za głosem serca...


Autor: Marianna/Poezja M.
zdj.pixabay




Poezja M. 2018-06-11
















**
czy wszystkie
niewypowiedziane słowa
są tak samo ważne
jak te ulotne 
motyle naszych myśli



czy są jak ptaki wzbijające się 
w przestworza codzienności
sączącej się jak piasek w klepsydrze
oplatające bluszczem dłonie
moje i twoje


tak jak czas jest pojęciem względnym
tak miłość nie ma jednej definicji


a słowa choć ulotne 
są ważne - łączą ciebie i mnie
na dziś na jutro 
na wieczność


choć i ta jest nieskończonością
ciągiem dni połączonych nicią
wspólnych ...marzeń


Autor: Marianna/Poezja M.
zdj.pixabay







Moje haiku. cz.2 2018-06-09

** 
słona kropla łez 
wilgotną ścieżką płynie 
czarna woalka 
  
** 
samotność dni 
leniwie płyną szare 
smugi kominów 
  
** 
parkowa aleja 
wiatr porywa nad ziemię 
latawiec smyka 
  
Autor: Marianna/Poezja M.
zdj. pixabay




Moje haiku. cz.1 2018-06-04

Haiku 

** 
liść akacji
kartki z kalendarza 
pozrywał czas 

** 
tyle twoich słów 
szkarłatem mienią się łzy 
list w butelce 

** 
cisza nocna 
gwałtowny poryw wiatru 
zerwana gałąź 

** 
subtelny dotyk 
pulsują pożądaniem 
różane płatki 
  
Autor: Marianna /moje haiku/
zdj.pixabay




Poezja z szuflady. 2018-06-02

** 
w tłumie przechodniów na ulicy 
w zatłoczonym tramwaju 
w gwarnych kawiarniach 
w szumie ulewy za oknem 
  
wciąż szukam 
tamtej zagubionej  
miłości 
  
z nadzieją 
że odnajdę  
ją 
  
i ciebie 
  
Autor: Marianna /wiersze z szuflady/ 
zdj. pixabay




Cytaty, aforyzmy. 2018-06-01


zdj.wielkieslowa.pl


e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]