marianna22 | e-blogi.pl
Blog marianna22
Poetycko na blogu. 2016-08-22

Bez happy endu.


 


Kiedy promienie słońca pieściły nas pocałunkami


a wiatr tańczył tango z naszymi włosami,


krople deszczu chłodziły rozpalone twarze


dzień z nocą goniły echo wspólnych marzeń,


 


kiedy lato połączyło nasze serca na chwile dwie,


a usta moje szeptały – nie odchodź, nie zostawiaj mnie,


zatapiałam smutki w kieliszku wina,


wspominając bez happy endu miłości finał.


 


© Marianna, 22.08.16r.


 


 


 


Poezja. 2016-08-22

Piszesz


Piszesz, że tęsknisz


mokniesz


deszczem smutku


nasiąkasz


piszesz, że szarość


kolorem


w twoich oknach


na świat


piszesz, że marzysz


o chwilach,


gdy byliśmy razem


w słońca dniach


piszesz, że nie śpisz


co noc


wypatrując księżyca


za oknem


tak jak mojej twarzy


w tłumie


piszesz, że nie wiesz


czy życie beze mnie


ma sens


piszesz, że


żyć beze mnie


nie umiesz…


 


© Marianna, 22.08.16r.


 


 



Recenzja. 2016-08-20

Amore, amore! Miłość po włosku. Maria Carmen Morese, powieść obyczajowa, wyd. Świat Książki 2011, str. 272.



Powieść pełna smaków, zapachów i uczuć. Valeria, pół Włoszka, pół Niemka, wraca po latach do Neapolu, by kontynuować pracę dziennikarską. Czy czarowne krajobrazy wybrzeża Amalfi, architektura, wyśmienita kuchnia i poznani ludzie pomogą jej odzyskać szczęście po rozstaniu z ukochanym? Czy któraś z nowych miłosnych przygód Valerii okaże się ważniejsza niż przelotny romans? Serdeczna i malownicza jak lazur otaczającego morza opowieść o odzyskiwaniu radości życia, w którym Włosi są prawdziwymi mistrzami. 




Zachęcił mnie opis z tyłu okładki. Niestety sama zawartość rozczarowała. Jestem zawiedziona. Jedna z wymęczonych przeze mnie książek. Nie podobała mi się. Jednym słowem nuda, nuda, nuda. Nie wiem czemu to przypisać, czy nużącemu opisowi, czy nijakości głównej bohaterki, która sama nie wie czego chce. Tak przedstawiony obraz Włoch sprawił, że narodziła się we mnie niechęć do tego kraju i jego mieszkańców. Odpychająca narracja, zero jakiejkolwiek akcji, nic co by czytelnika zaciekawiło. Czekałam na interesujące zakończenie, ale ono też pozostawiło wiele do życzenia.Jednym słowem, książka ta to strata czasu. Nie polecam.





Recenzja książki. 2016-08-15

Wywiad z wampirem, Anne Rice, powieść grozy, wyd. Dom Wydawniczy Rebis 2009, str. 400.



Louis de Pointe du Lac, arystokrata z Luizjany, opowiada dziennikarzowi o swojej podróży przez życie i nieśmiertelność. Zmieniony w wampira przez ponurego Lestata, wiedzie egzystencję, której nie rozumie i do końca nie akceptuje. Jedyną jego towarzyszką jest Claudia - ukochana kobieta zaklęta w ciele dziecka. Łączy ich chęć poznania podobnych sobie istot i zajadła nienawiść do własnego stwórcy - Lestata. Nasyciwszy się zemstą, Louis i Claudia wyruszają na wyprawę do Europy, by znaleźć swoje miejsce i odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Spotkany w Paryżu Armand wprowadza ich w społeczność wampirów. Wydana w 1976 roku pierwsza część "Kronik wampirów" to bestsellerowy debiut Anne Rice, który legł u podstaw jej kariery.




Świetna! Wywiad z wampirem to opowieść, która przeniosła mnie w świat wampirów, który bardzo mi się spodobał. Jest to zasługa stylu, języka, którym posłużyła się autorka. Niemal od pierwszej strony zostałam wciągnięta w opowieść, polubiłam też wampira Luisa. Wszystko mi się tutaj podobało, fabuła, budowanie napięcia. Bohaterowie. To książka o wampirach napisana z sensem, w sposób ciekawy i jak na tamte czasy - mądry, przenikliwy, wiarygodny. Polecam tę powieść z całego serca, warto ją przeczytać!






Recenzja. 2016-08-12

Diabeł ubiera się u Prady, Lauren Weisberger, powieść obyczajowa, Wyd. Albatros 2006, str. 448.


 


Andrea Sachs, dziewczyna z małego miasteczka, poszukuje w Nowym Jorku pracy w branży dziennikarskiej. Nieoczekiwanie zdobywa posadę asystentki wpływowej redaktor naczelnej jednego z najbardziej prestizowych pism zajmujących się modą. Szybko przekonuje się, że jej przełożona to klasyczny szef 'z piekła rodem'. Andrea żyje w straszliwym stresie, wiedząc, że jeśli przetrwa rok, zostanie zaprotegowana do pracy w dowolnie wybranej gazecie...


Jest to jeden z niewielu przypadków, kiedy książka nie jest lepsza niż film. Minusy to dłużyzny, zbyt dużo opisów, mało akcji, mało dialogów. I sama Andrea też mi się nie podobała, była irytująca. Jej szefowa także. Męczyłam się z książką 3 dni, co jak na mnie jest długo. Czy polecam? Raczej nie, wynudzicie się na śmierć, jak ja. Z trudem dobrnęłam do zakończenia, i tam o dziwo Andrea zaczęła mi się podobać, szkoda tylko, że tak późno.


 




Recenzja książki. 2016-08-12

Kaznodzieja, Camilla Läckberg, kryminał, Cykl: Saga o Fjällbace, tom 2, Seria: Czarna Seria, wyd. Czarna Owca 2011, str. 438.


Kaznodzieja to pełna niespodzianek powieść kryminalna, która umiejętnie splata wątki z przeszłości z teraźniejszością.


Pewnego letniego ranka mały chłopiec w czasie zabawy w wąwozie leżącym nieopodal Fjällbacka odnajduje nagie zwłoki młodej dziewczyny. Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu w Tanumshede stają przed bardzo skomplikowaną zagadką. Okazuje się bowiem, że pod ciałem dziewczyny leżą szkielety dwóch innych kobiet, które zaginęły pod koniec lat 70-tych...


Ta część sagi chyba najbardziej mi się spodobała. Fabuła była wciągająca, intryga dosyć zawiła, liczne zwroty akcji. Do samego końca nie wiadomo kto jest winny morderstwa nastoletnich dziewczyn. Cała sprawa wiąże się z rodziną Hultów, potomków człowieka nazywanego Kaznodzieją. W tym tomie mamy też rozbudowane wątki osobiste głównych bohaterów, co jest miłą odskocznią od prowadzonego śledztwa. Ogólnie książkę uważam jako jeden z lepszych, typowo szwedzkich kryminałów. Miła, przyjemna lektura, polecam na letnie popołudnie.


 




Recenzja książki. 2016-08-08

Niemoralna oferta, Jill Mansell, powieść obyczajowa/literatura współczesna, wyd. Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009, str. 416


Lola jest szczęśliwie zakochana w Dougu, pochodzącym z bogatej londyńskiej rodziny. Aby pozbyć się niechcianej kandydatki na synową, matka chłopaka oferuje jej 10 tysięcy funtów.


Lola odrzuca propozycję, ale wkrótce okazuje się, że będzie musiała zmienić zdanie, aby ratować inną bliską sercu osobę. Wyjeżdża na Majorkę, by po dziesięciu latach wrócić i zamieszkać na Notting Hill. Los sprawia, że drogi tych dwojga znowu się przecinają. Niestety Doug sądzi, że dawno temu Lola dała się przekupić. Tym razem na drodze do szczęścia staje nie tylko matka Douga, ale także upór obojga i kolejne niezwykłe zbiegi okoliczności.


Dobra, wciągająca od początku powieść obyczajowa, napisana lekkim językiem, z dużą dawką humoru. Losy bohaterów są bardzo ciekawe, dużo dzieje się w ich życiu. Autorka pokazuje jak ważne jest wybaczanie, odbudowanie zaufania i o tym, że przeznaczenie zawsze się dopełni. Tak samo jest z prawdziwą miłością, która zawsze wygrywa. Fajna, przyjemna opowieść, z happy endem. Śmiało można się przy niej zrelaksować. Polecam.


 




Recenzja. 2016-08-05

Miłość na wrzosowisku, Anna Łajkowska, Cykl: Wrzosowisko, tom 2, powieść obyczajowa, wyd. Damidos 2012, str. 231


W życiu Basi zachodzą spore zmiany. Przeprowadza się do uroczego angielskiego miasteczka, otwiera wymarzoną kawiarnię, remontuje dom, opiekuje się synkiem, przeżywa kłopoty dorastających córek, stara się być oparciem dla męża. Nie zawsze jest łatwo, ale wszystko wskazuje na to, że trudności związane z odnalezieniem się w emigracyjnej rzeczywistości ma już za sobą, a Haworth to jej miejsce na Ziemi. Poznaje sąsiadów, ich sekrety, kłopoty, ich romantyczne historie sprzed wielu lat... Powoli wrasta w przyjazną rzeczywistość małej społeczności. Każdy jej dzień jest starannie zaplanowany i wypełniony po brzegi obowiązkami. Nie ma w nim miejsca na niespodzianki, bo Basia nie znosi niespodzianek! I wtedy nadchodzi miłość, a wraz z nią namiętność i spełnienie, ale też niepokoje, obawy, i dylematy. Coś się zaczyna i coś się kończy...


 Poruszyła mnie ta opowieść. Przeczytałam ją jednym tchem. Nie jest to historia szczęśliwa, z happy endem. Ale dużo w niej ciepła, szczerości, emocji. Autorka w sposób prosty, ale też wiarygodny opowiedziała historię Basi, jej rodziny, a także uczucia do Jamesa. Rozstanie, a później jego stratę. Czytelnik towarzyszy jej, przeżywa jej rozpacz, ból po stracie ukochanej osoby, ale też nadzieję. I nowe życie. Polecam tę książkę z całego serca. Piękna, wzruszająca, o ludziach takich jak my. Prawdziwa. Zapadająca w pamięć. Na prawdę warto ją przeczytać. Ja szczerze ją polecam.


 




Poetycko na blogu. 2016-08-03

Pamiętne lato


 


Czy pamiętasz tamto lato,


gdy na nadmorskiej plaży


odnalazłeś moje samotne serce,


które tak łaknęło kochania?


 


Dni miłości słońcem rozgrzane były


dotykiem piasku na mej skórze


i wiatrem we włosach byłeś ty,


w twych ramionach zasypiałam


morską bryzą w to upalne lato byłeś miły.


 


Lecz chwile we dwoje minęły tak prędko


nadszedł rozstania czas, odjechałeś


ze stacji szczęście ostatnim pociągiem


w walizce zabierając słony smak mych łez.


 


© Marianna, 31.07.16r.


 


 


 


Sierpień. 2016-08-01

To już sierpień. Półmetek wakacji. A wraz z nim pojawia się nostalgia za upływającym czasem. Lato jest piękne, ale tak szybko mija. Cieszmy się więc letnią pogodą i korzystajmy z niej jak najwięcej. Tym bardziej, że urlop to czas, kiedy możemy odpocząć, i na chwilę zatrzymać się w pędzie życia. Odskocznia od codziennych spraw. Chwila na przemyślenia. Czy choć przez chwilę zastanawiamy się dokąd tak biegniemy? Może warto o tym pomyśleć, właśnie teraz ? Pozdrawiam wszystkich Czytelników i ... uciekam na urlop! ;) 




e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]